Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

Η ΛΑΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΄΄ΝΟΝΟΙ΄΄

Καιρό έχει να γίνει λόγος για άλλους εξίσου πασίγνωστους γιάπηδες της Σητείας (όπως πετράκηδες , κουρουπάκηδες, πατεράκηδες, πλακιωτάκηδες, καρχιμάκηδες ) , οι οποίοι προσκολλημένοι ανέκαθεν στην παρακμή του πελατειακού κοινωνικού ιστού κρατούν λαμπερή την μεταλαμπάδευση της αστικής σήψης επωάζοντας πανομοιότυπους γόνους.
Αναφερόμαστε σε τζογαδόρους καραβιών.

Τη ΛΑΝΕ,( μια εταιρεία ΄΄ λαϊκής βάσης΄΄) , κουμάνταραν αρχικά νανοστελέχη, με όλη την ευκαιριακή διάθεση που διέπει τέτοια μέλη τα οποία καιροσκοπούν έως ότου ρίξουν το σωστό χαρτί ενώ εσύ θρέφεις ανοσία για τέτοιες ΄΄χαρτοπεκτικού΄΄ τύπου διαχειρίσεις των κεκτημένων σου ή μεταφράζεις τις πληροφορίες σου αυτές σε ανοργάνωτη οργή ή καθόλου οργή.

Έπεται συνέχεια όταν κάποια μέλη εκείνης της ΄΄λεσχης΄΄ μετονομάζονται σε ΄΄μεγαλομέτοχοι΄΄, έτοιμοι να γεμίσουν καλά την επενδυτική τους συλλογή. Πόσο μάλλον όταν ξυπνάς το πρωί και σε αποκαλεί η αλαφροΐσκιωτη σύζυγος ΄΄εφοπλιστή΄΄, με όλο το κύρος που υπολογίζει πως θα διέπει πλέον και την ίδια στις αστακολάγνες δεξιώσεις σας: έτσι, γυαλίζουν το σκαρπίνι και παίζουνε στην ΄΄τσόχα΄΄ τη ΛΑΝΕ.

Χωρίς νέες ιδέες και εφευρετικότητες για οξυδερκείς συγκαλύψεις ( λόγω χαπακομένων αντιδράσεων του κόσμου και έλλειψης αλληλεγγύης ), σερβίρεται πάλι η γραφική πρόφαση για την πώληση κάποιων μετοχών της ΛΑΝΕ, στην ΑΝΕΚ: ΄΄ χρεοκοπία… ΄΄. Το Δ.Σ. που αποτελούνταν από 7 άτομα, θα είχε προς το παρόν 4 μέλη από άτομα της ΛΑΝΕ και 3 από την ΑΝΕΚ, ώστε να παίρνει αποφάσεις η ΛΑΝΕ για τα τοπικά δρομολόγια.

Οι αναγκαίες τροποποιήσεις των προαναφερθέντων καπιτάλων για την πελατειακή τους ικανοποίηση, ξεκίνησαν φυτεύοντας 4 ψήφους στο συμβούλιο υπέρ της ΑΝΕΚ παραχωρώντας μ’ αυτό τον τρόπο ολοκληρωτικά, δικαιοδοσίες για υποθέσεις που αφορούν καράβια της ΛΑΝΕ. Αλεβίζος, Μαστοράκης, Γαλανάκης ξεπούλησαν τα καράβια είτε με την ενεργή τους συμμετοχή είτε με την παρασιτική τους σιωπή. Σε επιστολές που στάλθηκαν και τους ζητήθηκαν εξηγήσεις, οι απαντήσεις ήταν αυτονόητες όπως προείπαμε, απλά εδώ παραθέτονται για την αναμετάδοση της λογισμικής επανάληψής τους: "δεν βγαίναμε", "βρεθήκαμε σε ένα ελεύθερο ανταγωνισμό", το "μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό", "όλοι συγχωνεύονται κάποια στιγμή". Δεν είμαστε απόλυτοι αλλά μέχρι στιγμής ασπαζόμαστε την άποψη ότι ο Αλεβίζος, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος στο Δ.Σ. της ΛΑΝΕ, παραιτήθηκε ώστε να ενισχυθεί η πλειοψηφία της ΑΝΕΚ. Οι παραιτήσεις τέτοιου περιεχομένου γίνονται συνήθως είτε από φόβο διότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσής σου, βγάζουν τ’ άπλυτα σου στη φόρα, είτε συνηθέστατα λόγω του χρηματισμού. Κι όλα αυτά ανάλογα με το βαθμό αλληλεγγύης της συμμορίας. Ίσως όμως και από καθαρή αδιαφορία στη συγκεκριμένη περίπτωση για τη χρεοκοπία της ΛΑΝΕ.

Από πολίτες της Σητείας, Αγίου Νικολάου, Ιεράπετρας, κατατέθηκε κεφάλαιο για τη δημιουργία των δύο καραβιών της ΛΑΝΕ ΄΄Βιτσέντζος Κορνάρος΄΄ και ΄΄Ιεράπετρα΄΄ τα οποία ξεκίνησαν να εκτελούν από το ντιλ και μετά, δρομολόγια προς Πειραιά μόνο συγκεκριμένες εποχές μέσα στο χρόνο. Σε άλλες περιπτώσεις διέσχιζες όλο το αιγαίο για να φτάσεις στον Πειραιά. Η υποβάθμιση ήταν κάτι που το συντηρούσαν ουσιαστικά όλα τα προηγούμενα χρόνια τα εφοπλιστοειδή γραβατοφορούντα, καθώς ο κόσμος της Σητείας χλεύαζε το ΄΄Κορνάρος΄΄ για την αχρήστευση και την αναξιοπιστία του παρομοιάζοντάς το με το καράβι Σάμινα.

Η ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ

Οι συγχωνεύσεις είναι πολιτική στην οποία στρέφεται επιτακτικά ο καπιταλισμός. Παύει να υφίσταται ο ανταγωνισμός ώστε να είναι μονόδρομος η κατάθεση ρευστού σε λίγους και ισχυρούς οι οποίοι θα σταθεροποιήσουν μ’ αυτή την πολιτικοοικονομική τακτική την ελαστικοποίηση των όρων εργασίας , την ανεπιφύλακτα πρωτοβουλιακή ρύθμιση της ρευστότητας στις τιμές των προϊόντων τους αριθμητικά και χρονικά, και την προώθηση του προϊόντος από λιγότερες ανενόχλητες φίρμες . Άρα όταν τα τσιράκια του οικονομικού συστήματος όπως Μαστοράκης, Γαλανάκης κ.α. , μιλάν για το μεγάλο ψάρι που τρώει το μικρό, δεν πιστεύω να σας πέρασε από το μυαλό πως προσπάθησαν για το αντίθετο.. . Η κρατική εντολή για συρρικνώσεις των εταιρειών είναι σαφής. Γι αυτό το κράτος δεν ακουμπάει πια κεφάλαιο για να ΄΄σώσει΄΄ μικρές εταιρείες όπως η ΛΑΝΕ. Επίσης η χρεοκοπία πια είναι πλέον κάτι το αφελές για να μας κοιμίζει ήσυχα στον καναπέ: Οι συναλλαγές για το εμπόριο όπλων συνεχίζονται στους ρυθμούς τους και οι μισθοί των σκυλιών της Βουλής πρήζονται σε καιρό κρίσης. Να το θέσουμε και μικροπολιτικά? Πρόσφατα δόθηκαν πάνω από 200.000 ευρώ για την κατασκευή σιντριβανιού στη Σητεία. Αν αρχίσει κάποιος τα ΄΄ποιός ήταν τότε δήμαρχος΄΄, να πάρει χάπι, να καθίσει στην t.v. Μοιάζει να καταφτάνουν καπιταλιστές του ΄΄μεγάλου΄΄ κεφαλαίου για κοιτάσματα πετρελαίου στην Κρήτη εκμεταλλευόμενοι τις συγκυρίες, και ‘σύ να ζητάς την αυτονομία της.

ΤΟ ΠΑΓΩΜΑ ΤΗΣ ΒΡΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Αν θεωρείτε υπεύθυνα τα αφεντικά της Σητείας που ψηφίσατε επειδή την είδατε κυβερνητικοί και της διαμεσολάβησης καταψηφίστε τους χωρίς προκαταλήψεις, συναισθηματισμούς και χωρίς το λουρί του πιθανού διορισμού με ταπεινωτικά τηλεφωνήματα για μία σύμβαση πάτου….. (και μετά Αφγανοί-Ιρακινοί υποτιμούν τις δουλειές). Έτσι , για να πείτε πως αρχίσατε τις δοκιμές. Κι όχι να θεωρείτε πως έχετε και ισχυρές αιτίες που θα καταψηφίσετε το ένα τσιράκι του Πασόκ εναντίον του άλλου όπως και έγινε με Πατεράκη και Κουρουπάκη. Μη βάλετε τουλάχιστον να τρέχει η αριστερά, γιατί επιθυμεί απλά να τερματίζει σταθερά σε καλή θέση, να στολίζει το δικαίωμα στην ποικιλία των δημοκρατικών θεσμών με ΄΄απειλητικές φρασεολογίες΄΄, να εκτονώνει τις εντάσεις αποκλιμακώνοντάς τες με ειρηνικές διαμαρτυρίες, να κρίνει την άδικη διανομή του πλούτου και να εχθρεύεται μόνο το ΄΄μεγάλο΄΄ κεφάλαιο προστατεύοντας το εσωτερικό -΄΄μικρό΄΄, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται σαφώς και τα εσωτερικά αφεντικά .(Στο τελευταίο είναι ειδήμων το κκε αφού στελεχώνεται από τέτοια. Η δικτατορία του προλεταριάτου γαρ). Αν την έχετε δει συμβολική διαμαρτυρία στρωθείτε έξω από το δημαρχείο μία μέρα ανώφελα, παρέα με συνδικάτα και αριστερούς. Το κκε πιθανότατα θα ξεκινά την ίδια ώρα πορεία από το λιμάνι. Αν θέλετε αγώνα μόνο μέχρι τέλους(εμείς θέλουμε), κάντε κατάληψη για πάντα σε δημαρχείο, σε νοσοκομείο, στις τρύπες που απολαμβάνουν τον υπόκοσμο που έπλασαν οι μαφιόζοι .Το να συκοφαντείς π.χ. δικαιολογημένα το νοσοκομείο-νεκροτομείο Σητείας και να γιατρεύεσαι αλλού, είναι σα να συνηθίζεις το φακελάκι προς το μαφιόζο γιατρό και έξω από την πόρτα του να την πληρώνει η παναγία. ( Σ’ αυτή τη δράση της κατάληψης για μια αδιαπραγμάτευτη ικανοποίηση όλων των αιτημάτων, δεν θα ακολουθήσει κανείς απ’ τους προηγούμενους γιατί ΕΙΝΑΙ αποτελεσματική καθώς προτάσσει την ενεργή ανυποχώρητη συμμετοχή όλων, δράση η οποία χαλάει τη νηπιακή βολή των ΄΄ψηφοφόρων΄΄ όπως τους αποκαλεί κρυφά η αριστερά. Άρα μιλάμε για μια αντιεμπορική δράση) .

Αν μας ξεπουλάν τα καράβια απαιτούμε από το υπουργείο να αυξήσει προϋπολογισμούς με αγώνες διαρκείας, συνεχείς πορείες, καταλήψεις. Εχθρός σε μια τέτοια περίπτωση δεν είναι μόνο το υπουργείο, αλλά και οι τοπικοί κρατούντες αφού οι κρίκοι της κεφαλαιακής απορρόφησης είναι κοινοί παντού, συστημικοί και αλληλένδετοι. Εν ολίγοις τα αφεντικά δε δαγκώνουν το χέρι που τα ταΐζει. (Και σ’ αυτή τη δράση δε θα λείψουν οι προαναφερθέντες καπελωτές που θα εισβάλλουν ώστε να λήξει γρήγορα, ή θα λείψουν εντελώς αν η δράση έχει ως αδιαπραγμάτευτο στόχο από τα 10 που είναι κλεμμένα, να επιστραφούν όλα. Η αριστερά διακανονίζει να καταστέλλει και με 5). Αν εμπιστεύεστε διορισμένα δ.σ. ναρκώνεστε οικτρά. Αν σε συνδικαλιστικά όργανα την έχετε δει υπέρ της εκπροσώπησης με δ.σ. και σας καταστέλλει η νωθρότητα και η πελατεία του, γίνετε εσείς το δ.σ. χρησιμοποιώντας τυπικά το καταστατικό ώστε να υπάρχει σφαιρική συναπόφαση. Αν την έχετε δει με επιστολές, το καλάθι των αχρήστων στέκει ορθάνοιχτο.

Υ.Γ. Προσφέροντας και το δεύτερο μάγουλο, τα σκυλιά δε θα σταματήσουν εκεί. Ο χείμαρρος επιβολών δεν έχει τέλος στο εξής. Τα διστακτικά ΄΄στοπ΄΄ στην τρόικα και στο πασόκ, λαμβάνονται ως θετική εισήγηση. Το μόνο που έχουν να διευθετήσουν ελληνική κυβέρνηση -λογιστές ΔΝΤ, είναι το πόσο επιτυχέστερα θα προβληθεί το επικοινωνιακό παιχνίδι της κοίμησης του όχλου μέσα από τους ρουφιάνους των ΜΜΕ.

Υ.Γ. Κερατέα-Σητεία: Φοβού τη μέρα που τρυπάνια θα γκρεμίζουν το φρούριο ΄΄Καζάρμα΄΄ για φωτοβολταικά, και η Σητεία θα πηγαίνει καλιτσούνια στους μπάτσους που θα φυλάν τυπικά την αριστερά και τη ΓΣΕΕ.


antiMATer

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

ΤΟΠΙΚΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ




Τα τελευταία χρόνια διακρίνεται η αλαζονεία ενός ακόμα αφεντικού. Η καπιταλο-οικογένεια Αλκιβιάδη και Χριστόφορου Καλαμπόκη προσέφερε παγωτά από το 1930 στη Σητεία. Στο ξεκίνημα αυτό η πειθαρχία για τη διατήρηση της σταθερότητας της ποιότητας των προϊόντων τους υπήρξε κεντρικός άξονας για τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τους Σητειακούς πελάτες τους. Βάζοντας λοιπόν τον πήχη ψηλά επετεύχθη μια “υγιής” μονοπωλιακή εγκαθίδρυση και λέμε “υγιής” πάντα στα πλαίσια συναγωνισμού και δημιουργικότητας ώστε να γαλουχηθούν και άλλοι στην επίτευξη παρόμοιου στόχου ή και να γίνουν καλύτεροι(με ό,τι περιθώρια καθάρειας προσφοράς είχε αφήσει η εμπορευματοποίηση των υλικών και όχι μόνο αγαθών). Άρα ο πήχης και η ποιότητα στο πρίσμα ενός μη διαστροφικού αλληλοεξοντώματος των τοπικών αφεντικών , δρούσαν υπέρ της απόλαυσης των αγοραστών όχι προσφέροντας χαμηλής ποιότητας τροφή για ένα αντίθετα ακραίο κέρδος, αλλά παρέχοντας ακατέργαστο, παραδοσιακά φτιαγμένο προϊόν: κάτι που σέβεται τον άνθρωπο, εξασφαλίζει σταθερή πώληση με την προϋπόθεση ότι ο δημιουργός του δεν υποκύπτει σε υπέρογκα κέρδη, το γόνο εκείνο της ιδιοτελούς προσφοράς σε βάρος της υγείας και της κοινωνικότητας. (Σκόνη- γάλα, μεταλλαγμένα, συντηρητικά, χρωστικές, παστεριώσεις κ.α. εκκολάπτουν γνωστές παθήσεις).
Ο σχετικά ακίνδυνος συναγωνισμός μεταξύ των επιχειρηματιών άρχισε να ξεφτίζει για τα καλά από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90, με τη δυνατότητα πολλών να παίξουν το ρόλο του ιδιοκτήτη επιχείρησης με υποβολή δανείων ενώ ταυτόχρονα άρχιζε να μειώνεται η δυνατότητα κατανάλωσης . Η προώθηση και λυσσαλέα αποδοχή του χρηματοπιστωτισμού είχε παρόν αλλά δε σου μύριζε το μέλλον. Οι δανειολήπτες μουντάρωντας με αφελή ενθουσιασμό στην ευκαιρία του νέου κόσμου, μην αναγνωρίζοντας μαζικά τους εαυτούς τους ως τροχαλίες που επωάζουν ζεσταίνοντας την κορυφή της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, πίστωναν συνεχώς ενώ παράλληλα οι συμβάσεις χρονικά συρρικνωνόντουσαν, οι απανωτοί δανεισμοί φούσκωναν, μπήκε η νοοτροπία του stage, οι συντάξεις στην κατιούσα κ.α. .( Και για όσους δεν είχαν σκύψει παλιότερα το κεφάλι κατά της υποτίμησης της εργασίας , τα αφεντικά είχαν μηχανές για την αντικατάστασή τους). Ο δανεισμός πριν ακόμη κορεστεί λόγω των παραπάνω και πολλών άλλων, ήδη ξεκινούσε η εισβολή των αλυσίδων σούπερ μάρκετ όπως ο Χαλκιαδάκης στη Σητεία, με αποτέλεσμα να τρέχει ευτυχές το πλήθος στα ράφια του που προωθούσε χαμηλές τιμές. Οι ευθύνες έχουν πολιτικό βάρος αφού υποτιμώντας το ίδιο το κράτος τους υπηκόους του με την πτώση των μισθών, τους αποτρέπει από το να ενισχύσουν μικρούς πωλητές, εκείνη τη μεγάλη μερίδα συνανθρώπων τους που τώρα πούλησε τα πάντα ώστε να δουλεύει για χάρη εκείνης της ολιγάριθμης αφρόκρεμας . Η λαχαναγορά της Σητείας έβαλε λουκέτο έπειτα από αυτές τις πολιτικές. Πριν την υποτίμησή της, εκεί στηνόταν ένα καλό παζάρι που στόχευε στην ποιότητα με όσο χαμηλότερη τιμή μπορούσαν να ποντάρουν οι έμποροι. Η υποτίμηση των αγοραστών τους μέσα από μισθούς, η υποτίμηση των αγροτικών προϊόντων, έφεραν αλυσιδωτά την αδυναμία αποπληρωμής ενοικίων των μανάβικων κ.λ.π. Παρόμοια αντιμετωπίζουν μικρά καταστήματα ρούχων έπειτα την εγκατάσταση καταστημάτων sprider και cosmos στη Σητεία.(Το να μιλήσουμε για τις σχέσεις ιδιοκτησίας που ταλαιπωρούσαν τους εργάτες ακόμα και τις εποχές που δούλευαν για μικροεμπόρους, πλέον φαντάζει πταίσμα διότι ο αριθμός των αφεντικών έχει μικρύνει επικίνδυνα κι έτσι διαχειρίζεται ακόμα δυσκολότερα λόγω μοναδικότητας).
Συμπερασματικά, αντικρίζουμε πλέον μεγαλοαστικά αφεντικά να διαχέονται ανεξέλεγκτα με την πλάτη του κράτους, το κράτος δηλαδή να ευνοεί τον ιδιωτικό τομέα. Και σαν κυνικό επακόλουθο έρχεται η αχρήστευση της ποιότητας των προϊόντων τους αφού έχουν την ανάλογη επιβεβαίωση για να το κάνουν.
Μετά λοιπόν την επανατοποθέτηση των ρόλων των πρώην εν δυνάμει μεγαλοαστών, οι συρρικνώσεις των επιχειρήσεων δείχνουν πως τα ΄΄σωστά΄΄ αφεντικά είναι τα μεγάλα τζάκια των πόλεων. Κι όχι οι δανειολήπτες. Τι εννοούμε: Ο Καλαμπόκηδες έχουν όπως αναφέραμε στην ιδιοκτησία τους το κατάστημα με τα παγωτά. Στη διάρκεια των χρόνων εγκατέστησε μονάδα παραγωγής για τα δικά τους ζαχαρώδη. Όντας ανέκαθεν χρεωμένοι, οι εργάτες στο κάτεργό τους ταλαιπωρούνται χωρίς ένσημα από την ασταθή οικονομική κατάσταση των αφεντικών τους. Σε μία διαρκή προσπάθεια πλουτισμού, καταφέρνουν μόνο το φούσκωμα των χρεών τους με την παράλληλη υποβάθμιση της ποιότητας για την οποία φημίζονταν. Απεναντίας, τα ΄΄σωστά΄΄ αφεντικά στη Σητεία αποδεικνύονται οι Κουβαράκηδες με ίδιου τύπου επιχείρηση. Με πανομοιότυπο κάτεργο, απολαμβάνουν τη διαρκή οικονομική άνοδο με χέρια που κινούν τις μηχανές τους δίχως ένσημα.(Είτε έχουμε λοιπόν χρεωμένα αφεντικά, είτε ΄΄ευκατάστατα΄΄, η τακτική του ξεκοκαλίσματος των εργαζομένων είναι ίδια).
Οι αποκρατικοποιήσεις που δρομολογεί όλα τα χρόνια η εκάστοτε εξουσία, μεταφέρουν τις ευθύνες για την υποτίμηση της εργασίας, στους ιδιώτες οι οποίοι έχουν ΄΄περιθάλψει΄΄ όλους όσους πέταξε στο δρόμο ο κρατικός τομέας δηλαδή οι κυβερνήσεις, κι έτσι για τη στυγνή αντιμετώπιση των ιδιωτικών αφεντικών με τα οποία το κράτος συνεργάζεται, οι εργάτες δε βλέπουνε στα μάτια τους εκείνο. Η ακραία πολιτική για εργατική απορρόφηση αναλαμβάνεται από ιδιωτικές μονάδες των οποίων η γραφειοκρατία σχετικά με τα δικαιώματα των εργαζόμενων μπορεί από τη φύση της να πλασάρεται σαν φυσιολογικά ρευστή, εφόσον προτάσσει την εφημερότητα των εργαζομένων της. Άρα στην ίδια λογική δε μπορεί να ευδοκιμήσει και ο συνδικαλισμός μέσα σ’ αυτές. Μόνη ανθεκτική εργατική δύναμη γι’ αυτές τις περιπτώσεις όπως του καλαμπόκη και της κουβαράκης , υφίσταται εκείνη των μεταναστών, κάτι που κοχλάζει εκτός των άλλων την εθνική συνείδηση εναντίον τους.
Να θυμήσουμε πως στη Σητεία όπως και παντού, οι έλληνες ονειρεύονται τους εαυτούς τους αφεντικά, παίζοντας σκάκι με τους εξαθλιωμένους εργάτες τους. Η οκνηρία των ντόπιων να ραβδίσουν τις ελιές τους π.χ. , μεταφράστηκε σε μίσος για ανθρώπους που μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους για λιγότερα χρήματα. Έπειτα, η αδυναμία των ελλήνων να διεκδικήσουν όσα τους κλέβουν οι εξουσιαστές, μεταλλάσσεται σε αίτημα για θωράκιση κατά των μεταναστών που “ρίχνουν τα μεροκάματα” δίχως να αναλογιστούν οι ίδιοι οι έλληνες την υποτίμηση της εργασίας που τους επιφυλάσσεται ακόμα και με αδιαπέραστα σύνορα. Μιλώντας σε μία βάση όπου ντόπιοι και ξένοι έχουμε κοινό εχθρό, λέμε το εξής: Με την καλή δόση πανικού από κρίση και εθνικισμό, το κάθε αφεντικό μπορεί πια να εκσφενδονίζει παλιούς εργάτες που είχε χωρίς ένσημα πλασάροντας τις κακές συγκυρίες, μπορεί να κρατά λιγότερους οι οποίοι τρέμουν στην ιδέα μιας παρόμοιας απόλυσής τους, μπορεί να ζητά σκληρότερη δουλειά λόγω της αιωρούμενης χρεοκοπίας του ίδιου και των ομοίων του, μπορεί να ρίξει με περισσότερη σιγουριά τους μισθούς, σταθεροποιεί την απουσία ενσήμων σε πλαίσια μιας διεστραμμένης λογικής πλέον, αντικαθιστά τους ντόπιους με ΄΄ξένους΄΄. Οι απομηχανείς μετανάστες αφέθηκαν να εισχωρήσουν “εντελώς τυχαία” στη βράση της κρίσης κάτι που είναι εμφανές από τη μαζικότητα τους και στη Σητεία, μα παράλληλα τέθηκε και το ζήτημα για το φράχτη στον Έβρο. Επομένως, φαίνεται να χρειάζεται το κράτος άμεση αποκατάσταση της λειτουργίας του ιδιωτικού τομέα με φτηνή εργασία(για το δημόσιο ξεχάστε το), ενώ ό,τι έχει να κάνει με το φράχτη, είναι απαραίτητο για την τόνωση και συσπείρωση του εθνικού φρονήματος με την στημένη δυσλειτουργία που δημιουργούν οι μετανάστες, για την πρόληψη μιας πιθανής ανθελληνικής έκρηξης ενάντια στα εσωτερικά αφεντικά, αναγκαία για την παθητική ανάγκη για εξουσία που λόγω της ύπαρξής της δε μας έχουν ΄΄αφανίσει΄΄ ακόμα οι ανατολίτες λαθρομετανάστες αλλά σαφέστατα εξυπηρετεί επίσης σ την αύξηση της μίζας που θα καταθέτουν οι έγχρωμοι ταξιδιώτες μας αφού το μετρητό ανεβαίνει με τα τείχη.
Δε φταίνε πους μας ΄΄παίρνουν΄΄ τις δουλειές. Φταίει η απάθεια και η αδιαφορία.
Έλλειψη προτάσεων λόγω ρεφορμιστικών δράσεων σαπιοσυνδικαλάδων, κκεδων, πασόκων, κεπολιτών και συριζέων? Πάρτε βίντεο: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=lul6J6ZI6BQ

Εκεί που πέφτουν γαμοσταυρίδια για τους ΄΄ξένους΄΄, δε βγαίνει ΄΄κιχ΄΄ στο ΄΄ανθελληνικό΄΄ αφεντικό που απολύει.
Η τάση των ελλήνων εργατών για εκτόπιση των μεταναστών, είναι αίτημα για επιστροφή στην παλιά μίζερη ζωή. Σαν να λύθηκε το πρόβλημα δίχως τους..
Οι μετανάστες δε μπούκαραν στη χώρα. Τους πέρασαν οι λαδωμένοι λιμενόμπατσοι και οι μπατσοφύλακες της ξηράς κατ’ εντολή της εξουσίας .Τους χρειάζεται για τη συνέχιση της απαίτησης για χαμηλόμισθη εργασία, την πολιτική εκείνη που εκτελεί το κράτος από το ’90. Τότε που δεν υπήρχε ακόμα ραγδαία εισχώρηση μεταναστών. Αποποιείται τώρα ξανά των ευθυνών της στοχοποιώντας μετανάστες όπως συνηθίζει ανελλιπώς να υποδύεται oti δέχεται ΄΄χτυπήματα΄΄ από τη Γερμανία. Τα χτυπήματα εκείνα γίνονται περισσότερο φαρσοκωμικά αν παρακολουθήσουμε το συγκεκριμένο βιντεο: http://www.youtube.com/watch?v=sBJ-LsK2jeY



antiMATer

Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011

κε(μ)πολ vs antiΤΑΠer

κε(μ)πολ vs antiΤΑΠer !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


http://kempolvsantitaper.blogspot.com/

ευχαριστώ παιδιά, ωραία δουλειά.

antiMATer

Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011

ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΦΡΟΥΡΟΙ



Ανερχόμενος στην εξουσία ο νέος δήμαρχος Σητείας πατεράκης , συμπαρασύρει αβίαστα στις αποφάσεις του όλες τις ¨πράσινες¨ ανθοδέσμες που τον στήριξαν.Η εκλογή του υπήρξε εύπεπτο υποπροϊόν αφού έπειτα από το σοκ που έχουν υποστεί οι υπήκοοι της κρίσης δέχονται αφιλτράριστα τις εκάστοτε υποψηφιότητες όπως παράλληλα μένουν μουδιασμένοι πλέον και στις απανωτές επιβολές που προωθεί η καπιταλιστική κρίση. Η διαδικασία της ψηφοφορίας εν μέσω αυτού του αντικοινωνικού πανικού είχε το ρόλο της ψυχολογικής επαναφόρτισης εκλέγοντας τυφλά από πρώην πασπίτες νομιμόφρονες (με έντονα ενδοφοιτητικό ψηφοθηρικό συνδικαλισμό) , μέχρι εναλλακτικά κουρεμένα θρεφτάρια, πρώην αντιδραστικούς αξύριστους καλλιτεχνάδες, μετεφηβικούς καριερίστες της ασφαλούς ανυπακοής, παλιμπαιδίζοντες με τη μόλυνση σκαρφαλωμένοι σε φουγάρα εργοστασίου του αθερινόλακου ( εντείνοντας έτσι το «πράσινο» προφίλ τους μέσα από φωτογραφίες, βλέπε νικολαίδη) και άλλες ΄΄πράσινες΄΄ ανθοδέσμες όπως η γουλιέλμου: η προβαλλόμενη ως ταπεινή συνένοχος του αδιευκρίνιστου ζητήματος για το παραφούσκωμα του Χ.Υ.Τ.Α στον Ανάλουκα, (κάτι που θα εξηγήσουμε παρακάτω). Και όλοι αυτοί υπό την εύνοια του δυνάστη εργοδότη πετράκη, που έπειτα τις απολύσεις των υπηκόων του από το κολαστήριο ΄΄Πετράς μπετόν΄΄, μεταμορφώθηκε σε χρεωμένο μεσοαστό που δε μπορεί να τους αποπληρώσει όλα τα δεδουλευμένα. Το αδικαιολόγητο για την πλαστή χρεοκοπία έγκειται στις εξόφθαλμες συνεδριάσεις της ΄΄δυναστείας΄΄ για φωτοβολταικά της κατοχής της, στις προεκλογικές εκστρατείες της, στην προώθηση και μετέπειτα επίτευξη της πελαγίας πετράκη για αναρρίχηση στην περιφέρεια.
Διάσπαρτες μικροπολιτικές ανά τη χώρα συγκρότησαν μια κεντρική κυβέρνηση. Η διαδικασία «εξαγοράς» είναι γνωστή, όμως όντας ενδοπελατειακή λόγω πληθυσμού, την ψήφο λαμβάνει ο χαρακτήρας αντί το πολιτικό φρόνημα. Ας θυμηθούμε ποια είναι η διαδικασία όπως την έχουμε αναφέρει ξανά: « Οι ιδέες των αφεντικών καρποφορούν και σε μικρές κοινωνίες μέσω της άμεσης επαφής μεταξύ των πολιτών και των ίδιων, έχοντας ως αποτέλεσμα αυτό που αντικρίζουμε τώρα και χρόνια: Επισκέψεις πολιτικών σε σπίτια ψηφοφόρων, πολλά υποσχόμενοι σε τέτοιες περιόδους αναβρασμού, επιτυγχάνοντας, συμβουλευόμενοι image maker, πιο ανθρώπινες επαφές με αντάλλαγμα την ψήφο. Την πελατειακή δηλαδή δέσμευση του κάθε σπιτικού (πράγμα που προωθεί τη μη συλλογική σκέψη και την εξάλειψη του αντίλογου καθώς μια τέτοια πράξη συνιστά προδοσία).
Έτσι, όταν μιλάμε για ψηφοφορία σε μικρή κοινωνία αναφερόμαστε σε <<κόντρα>> μεταξύ δρομολογημένων κομματικά πολιτών από υποψήφιους που με άνεση προδιαγράφουν το μέλλον αφού στην πράξη δεν υπάρχει κανένα ρίσκο. Άρα και καμία αντιπαράθεση ανάμεσα τους : η κομματική συνείδηση επιβλήθηκε ενάντια της πολιτικής – συλλογικής.»
Επιστρέφοντας στους ΄΄συμβούλους΄΄ του δημάρχου πατεράκη , δηλαδή στην κλίκα γουλιέλμου και στο ¨μαχητικό και ανεξάρτητο ¨ κε(μ)πολ, δεν πρέπει να ξεχνάμε το πώς αυτό λειτούργησε σαν προθάλαμος ,μερικούς μήνες πριν τις δημοτικές εκλογές, για να γεμίσει σύντομα και πρόχειρα την διαχρονική απουσία πολιτικών δράσεων των μελών του .
Και αποδεικνύεται ξανά από την διαπραγματευτική τους τάση στην εντολή της περιφέρειας Κρήτης να μεταφέρονται τα σκουπίδια του πρώην δήμου μακρύ γυαλού στον Χ.Υ.Τ.Α του Ανάλουκα Σητείας: Η επαρχία Σητείας είναι ήδη επιβαρυμένη με την εργοστασιακή μονάδα της ΔΕΗ στον αθερινόλακο που τροφοδοτεί με ενέργεια όλη την Κρήτη, με μια δεύτερη υποψήφια στα σκαριά και πρόσφατα με ένα καρνάγιο μεγάλων πλοίων (τρόπαιο του πρώην δημάρχου κουρουπάκη) . Με την περιβαλλοντική καταστροφή της επαρχίας σε πρώτο πλάνο ο παραφουσκωμένος Χ.Υ.Τ.Α από τα σκουπίδια του Μακρύ Γιαλού φαντάζει πταίσμα μπροστά στο πιθανό ενδεχόμενο να μεταφερθούν εκεί και τα σκουπίδια της Ιεράπετρας. Να τονίσουμε ότι τους καλοκαιρινούς μήνες ο απονεκρωμένος μακρύ γιαλός μετατρέπεται σε άνδρο αδηφάγων τουριστών άρα σε άνδρο κατανάλωσης και σκουπιδιών.
Συμπτωματικά ο δήμος Ιεράπετρας δεν έχει δικό του ΧΥΤΑ .Εν καιρώ κρίσης λοιπόν και με τα σκουπίδια ήδη ενός τμήματος του δήμου της να έρχονται στη Σητεία είναι οικονομικοευκαιριακή απόρροια η μεταφορά και των σκουπιδιών της Ιεράπετρας στη Σητεία μιας και ο δήμος Αγίου Νικολάου δεν τα δέχεται. Αποστειρωμένες αντιδράσεις επήλθαν αρχικά από το κε(μ)πολ (όργανο του τζακιού της πόλης, ¨πετρακέικου¨) το οποίο πρότεινε να δεχτεί ο δήμος Σητείας τα σκουπίδια του μακρύ γιαλού προβάλλοντας την αποδοχή ως ουτοπικό επιχείρημα για το θέλημα των πολιτών της να προσαρτηθεί μελλοντικά ο μακρύ γιαλός στο δήμο Σητείας. Δεν εγγυάται κανείς ότι η παραχώρηση του προνομίου μεταφοράς των σκουπιδιών θα λειτουργήσει σαν ταπεινωτική ικεσία, με την μορφή μοχλού προσάρτησης του μακρύ γιαλού στη σητεία. Όμως όλα ετούτα έχουν μία εξήγηση την οποία θα δώσουμε στο τέλος.
Αξιοσημείωτη η επιρροή του κε(μ)πολ στον πατεράκη καθώς η ομάδα του δεύτερου πλαισιώνεται αποκλειστικά από αυτό. Πόσο τελικά εύκολα διαχειρίσημος είναι ο δήμαρχος από το¨ περιβαλλοντικά ανήσυχο¨ κε(μ)πολ ? Η άρτια ενημερωμένη δημοτική σύμβουλος του πατεράκη και στέλεχος του κε(μ)πολ γουλιέλμου, παίρνοντας θέση σε έκτακτο δημοτικό συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε από την προηγούμενη δημοτική αρχή εισηγήθηκε θετικά για τη μεταφορά των σκουπιδιών του μακρύ γιαλού. Ακολούθησε δήλωση του δημάρχου ο οποίος δεν απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο θέλοντας φυσικά να κρατήσει μια ουδέτερη, μετριοπαθή στάση αποποιούμενος των ευθυνών του φορτώνοντάς τες στην προηγούμενη δημοτική αρχή η οποία τελικά έκανε προσφυγή κατά της εντολής της περιφέρειας. (Κι όλα αυτά πάνω στο μεταίχμιο της αλλαγής ΄΄φρουράς΄΄).
Επιπρόσθετα, έχουμε ήδη οξυμένες αντιδράσεις από πλευράς του πρώην δήμου ιτάνου (φάτε τώρα τον Καλλικράτη)ο οποίος ισχυρίζεται το ενδεχόμενο μόλυνσης του υδροφορέα ενώ ταυτόχρονα την ίδια στάση διατηρεί και ο πρώην δήμος λεύκης ,ο οποίος δεν δέχεται να υφίσταται επιβάρυνση ένας ΧΥΤΑ, για την δημιουργία του οποίου συνετέλεσαν οι τρείς δήμοι της επαρχίας Σητείας.
Παρόλη αυτήν τη μαζική άρνηση διακρίνεται εμφανώς η εξήγηση για την επιμονή των αφεντάδων κε(μ)πολ - πατεράκη οι οποίοι δε θα μπορούσαν σε καμιά περίπτωση να έρθουν αντιμέτωποι με άλλο ένα δικό τους πρόσωπο το οποίο η δυναστεία πετράκη φρόντισε να ενθρονίσει ΚΑΙ στην περιφέρεια: την κόρη του σπόνσορα του κε(μ)πολ πετράκη (πετράς μπετόν) και τη γυναίκα του προέδρου του (ζαγκότη), την πελαγία.
Η εγκαθίδρυση του «νέο-οικολογικού», μοναρχοκαπιταλιστικού πετρακικού ιστού είναι διάχυτη σε όλους τους τομείς αξιοποίησης νέων πόρων και σε επίπεδο διείσδυσης στη γραφειοκρατία λόγω συνεχούς κλιμακωτής κοινωνικοοικονομικής ανόδου.
Πως αλλιώς εξηγείται η αποδοχή της χωροταξικής κατάκλισης και ενδεχόμενης μολυσματικής επιβάρυνσης υδροφορέα, από τους υποστηρικτές της «πράσινης» ανέλιξης και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας?
Οι πράσινες αντιφάσεις σκοπεύουν να ξεπροβάλλουν και φωτογραφικά με την ήδη εγκατεστημένη φωτοβολταική τους μονάδα πλάι σε υπέρογκο ΧΥΤΑ.
Η κυριαρχία τους περιβαλλοντικά στην περιοχή του ανάλουκα είναι δεδομένη αφού απολαμβάνουν και τους ελαστικούς περιορισμούς του natura 2000. Το νιόβγαλτο φωτοβολταικό τους πάρκο έρχεται σε αντιδιαστολή ξανά με τα ¨πράσινα¨ επιστημονικά συνέδρια που διοργανώνουν οι λεγάμενοι φωστήρες μας αφού φαρσοκωμικά βλέπουμε να ερημοποιείται το γεωλογικό υπόβαθρο, τους απελπισμένους αγρότες να ξεριζώνουν ελιές για ανάλογες εγκαθιδρύσεις υποβάλλοντας δάνεια,(κάτι που καθόλου τυχαία, διέκοψε την υλοποίησή τους κατόπιν της υποβολής, το natura 2000. Η αυστηρότητά της φαντάζει τουλάχιστον απροσδόκητη.) Άλλη παρόμοια αντιδιαστολή ΄΄διακρίθηκε΄΄ (εντός και εκτός εισαγωγικών), στην πώληση γης στην περιοχή ξερολίμνη για εταιρία φωτοβολταικών , όπου μεταξύ της ΄΄εμφύτευσής΄΄ τους και του δρόμου με τον οποίο μπορεί να επικοινωνήσει, παρεμβάλλεται ένα άλλο χωράφι. Η εταιρία για να αποφύγει τα δικαστήρια και τις χρονοβόρες διαδικασίες που χρειάζονται για μια νόμιμη αγορά του ενός μέρους του διπλανού χωραφιού με σκοπό την δημιουργία δρόμου, ασκεί πιέσεις στον ιδιοκτήτη με τη σύμπραξη ΄΄κυκλωμάτων΄΄ και ΄΄πράσινων΄΄ νταβατζήδων ώστε να πουληθεί από τον ιδιοκτήτη σε χαμηλότερη τιμή με πρόσχημα αυτήν την περιορισμένη αξιοποίηση που ζητά. Στο συγκεκριμένο έργο η ογκώδης παροχή νερού είναι απαραίτητη κι έτσι είναι δρομολογημένη και η διάνοιξη γεώτρησης σε μεγάλο βάθος. Άλλη αντικοινωνική τακτική που απομυθοποιεί την καλή προαίρεση των εταιριών εγκατάστασης υπήρξε η αγορά λωρίδων γης, όπου μετά την ΄΄εμφύτευση΄΄ ξεπροβάλλουν απαγορεύσεις που αφορούν την αξιοποίηση της γης περιμετρικά των φωτοβολταικών. Άρα την επίτευξη της αχρήστευσης του υπόλοιπου μέρους των ίδιων χωραφιών κια κατ'επέκταση την εκκούσια επιβολή πώλησης τους στην ίδια εταιρία.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 10 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΡΚΑΤ

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΙΣΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΠΕΤΡΑΚΗ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΦΕΝΤΙΚΟ


antiMATer

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

ΑΚΡΑΤΗ ΚΡΑΤΙΚΗ KATAΣΤΟΛΗ


Έπειτα από την εμφανή σε όλους σήψη των αφεντικών ο εκφοβισμός στήνεται χωρίς μέτρο και μάσκες. Παίρνοντας σα δεδομένη την απαραίτητη παρουσία του Πασόκ στην εξουσία στην περίοδο της κρίσης βλέπουμε έμπρακτα τον κατασταλτικό του ρόλο σε βαθμό διείσδυσης στα μέσα οπορτουνιστικής προπαγάνδας και στο μόνο συνδικαλιστικό όργανο που μπορεί θεωρητικά να οργανώσει απεργίες διαρκείας, τη γνωστή ελεγχόμενη από το Πασόκ ΓΣΕΕ. Οι αντιδράσεις της οξύνονται μόνο στη θέα της αντιπολίτευσης. Από την άλλη έχοντας γίνει η τωρινή εξουσία η διαχρονική ταΐστρα της ιδιοτέλειας των ΜΜΕ, νιώθουμε ξανά την αλληλεγγύη μεταξύ τους, μόνο που τώρα στρέφονται ακόμα και εναντίον των δογματικών τους πιστών σκυλιών αφού η κρίση( την οποία φορτώνουν τα εσωτερικά αφεντικά μόνο στους ΄΄κακούς ξένους΄΄) ,δεν κάνει εύκολα διακρίσεις. Στον εσωστρεφή κοινωνικό πόλεμο που διεξάγεται στη χώρα, τα ΜΜΕ αποπροσανατολίζουν σε συνεργασία με τους μπάτσους, προσπαθώντας να στήσουν συνομωσίες για ανύπαρκτες οργανώσεις ή για πιθανές εξαρθρώσεις ή για επικίνδυνους εκκολαπτόμενους τρομοκράτες.

Η Ν.Δ. γνωρίζοντας την κρίση που επερχόταν και την παρακμή της χώρας λόγω της μετέπειτα υπόλογης θέσης όλων των διαχρονικών εξουσιαστών πολιτικών της ,θα έμπαιναν στο στόχαστρο του ελέγχου για κείνα που είχαν και οι ίδιοι ΄΄φάει΄΄ όλα τα χρόνια, για ‘κείνα που έτσι κι αλλιώς θα ΄τρωγαν στην τελευταία τετραετία με την καθιερωμένη συχνότητα κι έτσι με δεδομένη τη συκοφάντιση όλων, θα χειροκροτούνταν λόγω ηλιθιότητας αν δεν άρπαζαν την τελευταία ευκαιρία να φάνε ό,τι βρουν μπροστά τους ευθαρσώς, μανιωδώς. Πρόλαβε λοιπόν η Ν.Δ. ν’ αφανίσει ό,τι πέρασε απ’τα χέρια της απολαμβάνοντας αρχικά, κι έπειτα εξυπηρετώντας ένα γενικότερο πολιτικοοικονομικό σχέδιο παραχώρησης του πλήρους κοινωνικού ελέγχου, της μετάφρασης της διεθνούς καπιταλιστικής αγριότητας σε ρατσιστικού είδους γερμανικές επιβολές, της νάρκωσης οργής από τα συνδικάτα, της παρερμήνευσης της κρίσης μέσω των ΜΜΕ και των επουλωτικών ελπίδων, στους ειδήμονες της διαχείρισης του όχλου: το Πασόκ. Σ’ ένα μετριοπαθές ΄΄σοσιαλιστικό΄΄ προφίλ (χωρίς μικροανυπακοές εθνικιστικού τύπου στις επιβολές των δανειστών). Είχε η Ν.Δ. όλη την άπλετη ασυδοσία να απολαύσει εμφανώς, το ξέπλυμα χρήματος κι ό,τι λοιπά υπόγεια προσφέρονται στην εκάστοτε εξουσία, μα στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν φυσιολογική απόρροια να συμβεί ακραία ώστε να καταψηφιστεί χωρίς συγκεκριμένη μεθόδευση.

Η αριστερά μέσα σ’ αυτή τη μαζική επίθεση των δανειστών συνεχίζει να έχει ανησυχίες υπαρξιστικού τύπου και κρίσεις ταυτότητας.Κι έτσι σαν εύκολη γνωστή λύση έρχεται το καπέλωμα των κινητοποιήσεων(βλέπε κκε), η εύνοια που δείχνουν συγκυριακά στους αγωνιζόμενους προσκαλώντας τους στην κάλπη(βλέπε συριζα), οι αποστειρωμένες ελιτίστικες υποδείξεις τους για κάποια δράση που θα ήθελαν να υλοποιήσουν(βλέπε κκε), αλλά φοβούνται την πιθανή μη εμπορική έκβαση που μπορεί να τους επιφέρει ένα συγκρουσιακό προφίλ. Όπως με την επίθεση στο Χατζιδάκη της Ν.Δ. (κι έτσι τα ρίχνουν στους προβοκάτορες και στις συντριπτικές μειοψηφίες,υιοθετώντας τακτικέςΜΜΕ τα οποία καθόλου δεν ήθελαν να φανεί πως μεσήλικες χωρίς κουκούλες τον ξυλοφόρτωσαν ). http://www.thersitis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=230:2010-12-16-18-01-33&catid=59:2009-02-27-23-12-52

Το χρονικό της καταστολής ξεκινά πρώτ’ απ’ όλα από τη ΓΣΕΕ που περιμέναμε από το Σεπτέμβρη να κηρύξει απεργίες. Αντ ’αυτού πήραμε μία μονοήμερη στις 15 Δεκέμβρη όπου αμέσως μετά μεσολαβούν καθόλου τυχαία τα χριστούγεννα.

Μπορεί να γίνονται κινητοποιήσεις από σωματεία, μεμονωμένες απεργίες, στάσεις εργασίας κλπ, όμως δείχνουν σπασμωδικές κι απομονωμένες αυτές οι κινήσεις κι έτσι είναι δύσκολο να ορίσουν γενικές απεργίες όπως η ΓΣΕΕ, στα πλαίσια των οποίων θα αντιμετωπίζονταν και οι επιστρατεύσεις που έγιναν για τους οδηγούς φορτηγών. Εκεί που τα σκυλιά του κεφαλαίου σαστίζουν στην ακινησία των καυσίμων. Η διάρκεια λοιπόν των απεργιών της ΓΣΕΕ είναι το αμέσως επόμενο χρέος της.

Γι αυτό όσο καθυστερούν οι εκπρόσωποί της, τόσο θα πρέπει ν’ανησυχούν για την επόμενη φορά που θα τους περιμένουμε να βγάλουν ρουφιάνικο λόγο σε πλατείες.

Τα ΜΜΕ χέρι χέρι με τους μπάτσους ξεκίνησαν τις ΄΄εξαρθρώσεις΄΄. Αρχές Νοεμβρίου έγιναν συλλήψεις στο Παγκράτι. Καλοπληρωμένοι δημοσιοκάφροι μιλούσαν για άτομα που δεν έχουν δουλέψει ποτέ τους, προβάλλοντας ένα λούμπεν υπόβαθρο των ταξικών επιθέσεων των συλληφθέντων ενισχύοντας έτσι την ποινικοποίηση πολιτικών πράξεων μιας και η βία που ασκείται τελευταία από την εξουσία αρχίζει από πολλούς ακόμη και νομιμόφρονες να αμφισβητείται για τη νομιμότητα και την ηθική της. Από τη δικιά μας οπτική για το αντάρτικο πόλης, αυθεντικές επιθέσεις είναι εκείνες που στοχεύουν στον πραγματικό καπιταλιστικό εχθρό και οι οποίες τεκμηριώνονται με στοχευμένο πολιτικό λόγο σε προκηρύξεις. Κρατάμε το αποτέλεσμα και το κοινωνικό αντίκτυπο της δράσης, για να μείνουν οι ιδέες. Αν αυτή κυνηγιέται με συνέπεια τότε τα προσωπικά των υποκειμένων της μας είναι αδιάφορα. Οι μικρότητες είναι η επιστήμη της λαϊκίστικης και μικροαστικής συγκάλυψης στιβαρών αντισυστημικών δράσεων.

Αναρωτιόμαστε ρητορικά μήπως θα πρέπει να ζητήσουμε από τους εκπροσώπους του μεταχουντικού τραπεζικού φασισμού χωρίς σβάστικα, να μας πουν αν έχουν καταγράψει την προσωπική ζωή των εξεγερμένων του πολυτεχνείου για να δούμε αν ήταν έγκυρη η εξέγερση.

Έπεται συνέχεια το Δεκέμβρη με τη ΓΣΕΕ να έχει ορίσει στις 15 τη γενική απεργία αλλά προηγείται η 6η Δεκέμβρη με την ΄΄επέτειο΄΄ πλέον της εξέγερσης. Μουσειακού τύπου εορτασμοί εξεγέρσεων παίρνουν τη μορφή του πένθους και δεν ορίζουν το μέλλον. Η επέτειος γίνεται κεντρικός άξονας εκτόνωσης που προσφέρει την ασφάλεια του κεκτημένου άρα της νωθρότητας. Λίγο πριν, προηγείται το γεμάτο συναισθηματισμούς ντοκιμαντέρ του κούλογλου για το θάνατο του Γρηγορόπουλου, με απουσία πολιτικής κριτικής. Καμία αναφορά στην αύξηση της αστυνομικής βίας από το Δεκέμβρη του 08 προς όλους ανεξαιρέτως που διαδηλώνουν, καμία γενικολογία για δολοφονικές επιθέσεις από μπάτσους στα σύνορα και στα κρατητήρια εναντίον μεταναστών (έτσι που να μην έχουν ν’αναμασάνε κάποιοι για μεμονωμένα περιστατικά δολοφονικής βίας από μεριάς των μπάτσων), καμία για θανάτους από χημικά όπως π.χ. του φορτηγατζή στη διάρκεια των κινητοποιήσεων, διότι όλ’αυτά για τους ρουφιάνους δημοσιογράφους συνιστά αναπόφευκτα πολιτικά κομματική θέση. Θέλει ρίσκο να μη συγκρουστείς επιλεκτικά ως ευνοούμενος. Εδώ υπάρχει αντιπροσωπευτικό κείμενο που ασκεί κριτική στο καθεστωτικό ντοκιμαντέρ : http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1231996).

Πριν ακόμη την 6η Δεκέμβρη, μπάτσοι και ΜΜΕ ανακοινώνουν τις ΄΄εξαρθρώσεις΄΄ πετυχαίνοντας τον αποπροσανατολισμό από τη σύγχυση που προκαλεί απανωτά η κρίση, κατορθώματα και ουτοπικούς όπως φάνηκε ηρωισμούς, αλλά και τρομοκρατία για τη συμμετοχή στις πορείες. Βρέθηκε γιάφκα στο Αγρίνιο είπαν, όπλα στη Χαλκιδική, και στη Νέα Σμύρνη. Και διασταύρωση για οργανωμένες δράσεις των κατόχων που δεν είχαν, την τρομοκρατία σχετικά με την καταστολή που επεφύλασσαν για τις προβλεπόμενες κοινωνικές δράσεις του Δεκέμβρη, την πέτυχαν. Καμία τεκμηρίωση δε φανερώθηκε στη συνέχεια για τη χρήση των όπλων. Μη έχοντας σοβαρά στοιχεία με το μέρος τους, προσπάθησαν να ποινικοποιήσουν την οπλοκατοχή συνδιάζοντας την με έντυπα πολιτικού περιεχομένου και με τη συμμετοχή ατόμων σε κοινωνικές δράσεις κάτι που απέτυχε ξανά. Πρόσθετο συστατικό πανικού έγινε και η εισβολή στο αναρχικό στέκι Ναδίρ από ασφαλίτες και μπάτσους με μυθοπλασίες ξανά για προπαρασκευές τρομοκρατικών χτυπημάτων. Μπορεί επίσημα να σταμάτησε ο κουκουλονόμος, όμως τώρα όχι μόνο η κουκούλα είναι ποινικοποιημένη, αλλά και τα βιβλία, οι σημαίες, τα αρχεία του υπολογιστή σου, η κατεύθυνση προς την πορεία η οποία καταλήγει σε προληπτικό έλεγχο-προσαγωγή μέχρι τη λήξη (της πορείας).

Στις 15 Δεκέμβρη η αστυνομία αμόλησε στους δρόμους όλη την ασφαλίτικη καμπάνια που διέθετε, διδάσκοντας το συμμοριακό. Οι δυνάμεις καταστολείς γίνονται όλο και πιο ισχυρές και πολυάριθμες. Κι όσο καλλιεργεί τη βία η μία πλευρά τόσο την αναπαράγει εναντίον της και η άλλη. Όμως επειδή η σύγκρουση δεν γίνεται επί ίσοις όροις με διαρκή διόγκωση αυτής της ανισότητας, κάποτε η ΄΄λαβωμένη΄΄ μεριά θα ζητήσει ώριμο καρπό από τις παραδοσιακές πρακτικές που οδηγούν μόνο σε αδιέξοδο, μέχρι να σφηνωθεί στα κλουβιά της ή να παίξει στα πλαίσια της ηθικής του αίματος που της διδάσκουν τόσα χρόνια. http://www.youtube.com/watch?v=xr4YF02ZS9w&feature=player_embedded

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1240290

Ακροδεξιοί και φασίστες προβάλλονται ως σεχταρισμένοι του φιλελληνικού αντικαθεστωτισμού ενώ παράλληλα θρέφουν την εκάστοτε κρατική καταστολή

Οι μπάτσοι δεν είναι εργάτες ούτε το κράτος θα τους ήθελε ως τέτοιους, προκειμένου να βλέπουμε τα μάτια του σ’αυτούς. Δε χρειάζεται ιδεολογικό φιλτράρισμα για την παραγωγή μπάτσου και ασφαλίτη. Το να ασκείς αυτό το επάγγελμα είναι πολιτική θέση.

antiMATer

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010

(κάτω τα χέρια από τον 26χρονο του ΤΕΙ σητειας κι απ'τους υπόλοιπους συλληφθέντες) ΠΕΡΙ ΚΡΙΣΗΣ ξανά...


1)Η νοοτροπία του δανεισμού και της ανεξέλεγκτης αγοράς οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε οικονομική, δηλαδή καπιταλιστική κρίση.(Ο εκάστοτε παρόν δανεισμός και η μετέπειτα εξόφλησή του αφορά τα συγκεκριμένα οικονομικά δεδομένα της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου του δανεισμού. Οι τιμές των προϊόντων αυξάνονται στη διάρκεια του χρόνου ενώ παράλληλα οι μισθοί μειώνονται).Η πίστωση για μακροπρόθεσμες αποπληρωμές,επιτρέπει ρεαλιστικά μόνο τη δυνατότητα απόπειρας υποβολής της:την εκκίνηση που οξυγονώνει τον παγκόσμιο τζόγο.

2)Η κρίση δεν είναι μόνο ζήτημα οικονομικό αλλά και πολιτικό αφού πολιτικά πρόσωπα συνέβαλαν στην έντασή της, με την καταβρόχθιση χρήματος.

3)Τα απανωτά μέτρα των αφεντικών οξύνουν την πλαδαρότητα των αντιδράσεων των θυμάτων τους δημιουργώντας αντικοινωνική αρένα στην οποία νεκρώνονται οι αντιδράσεις σπέρνοντας πανικό. Δημιουργείται κατάλληλο έδαφος για την αποδοχή της αδράνειας των εργατοπατέρων της χώρας.

4)Με δεδομένη την κρίση που γεννά ο καπιταλισμός, παρατηρούμε το φόβο της μεσαίας τάξης να αγγίξει την κατώτερη. Καταρρίπτεται η φιλοδοξία της μεσαίας να αναρριχηθεί στην ανώτερη .Ήταν και είναι πλέον γεγονός πως δε θα τους επιτρεπόταν ετούτη η εκπλήρωση. Κι αυτό όχι επειδή θα έπαυαν να είναι μανιακοί καταναλωτές, αλλά επειδή θα εγκατέλειπαν εργασίες ζωτικής σημασίας για τους ήδη κρατούντες. Η οικονομική προσφορά της κάθε τάξης προς την από πάνω της σχετίζεται με τον αριθμό που την απαρτίζει, ο οποίος πρέπει στη μεσαία να μένει στη χειρότερη αναλλείωτα παραγωγικός άρα σταθιερός,ενώ στην κατώτερη να αυξάνεται .(Εδώ έρχεται ο απομηχανής μετανάστης).Μία συνέπεια της κρίσης επομένως είναι η προσγείωση στην υπενθύμιση κατανομής των ρόλων. Τα αυθεντικά αφεντικά διατηρούν τη θέση τους έχοντας σταθερή υλική απόλαυση λόγω κληρονομιάς, ξεσκονίζουν πλούτο με την άπλετη άνεση του αυτοδημιούργητου, καταναλώνουν μόνο τοις μετρητοίς λόγω ΄΄σκοταδιστικών΄΄ υπέρογκων απολαβών, το δικαίωμα δηλαδή που κατέχουν αφού ξεκινούν σε στιβαρή οικονομική βάση.

5)Η ολέθρια καταστροφή του καπιταλιστικού ονείρου το οποίο δε μοιάζει να λουφάζει καθόλου προδοτικό, έχει καλά ριζωμένους τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του ώστε για την αποβολή τους ο καταναλωτής να χρειάζεται χρόνο παραπάνω από κείνο τον οποίο έχει ανάγκη ο καπιταλισμός για να ανακάμψει. Η αυτοκαταστροφική αντίφαση του φιλελευθερισμού ο oποίος ζητά διαρκώς υπνωτισμένους αγοραστές ενώ ταυτόχρονα τους ελαττώνει τη δυνατότητα κατανάλωσης, έχει δεδομένη την αναδιάρθρωσή του η οποία θα επανέλθει με νέες ‘’φούσκες’’: η επανάληψη τέτοιων εκρήξεων μόνο στο μέλλον θα δείξει αν θα τον επηρεάσει αρνητικά. Κι αυτό πάλι όχι απαραίτητα λόγω συνείδησης των καταναλωτών που θα πάψουν να ενδίδουν στην εφήμερη life style υλική αντιπνευματική ευτυχία αλλά λόγω της ώριμης πια μεθοδικότητας στο ρίσκο της κατανάλωσης. Ωστόσο είτε μιλάμε για την απάνθρωπη προσπάθεια των χρεωμένων είτε των χρεωμένων και απολυμένων να επιβιώσουν, τρεις προσφυγές διαφαίνονται μέχρι στιγμής… 1) Η στροφή στην παράνομη εργασία, όπως πορνεία χωρίς απαραίτητα εργοδότη, ναρκωτικά κλπ. (ενισχύοντας ξανά το κρατικό κεφάλαιο).2)Απαλλοτριώσεις .3)Αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό ερχόμενοι ξαφνικά στη θέση όσων μανιακά θέλουμε να πνίξουμε τόσα χρόνια στη λάσπη του ελληνικού εθνικισμού, του αφελούς αυτού συναισθηματισμού που αποπροσανατολίζει από το στόχο και εντείνει την επιφανειακή ερμηνεία της οικονομικής κρίσης.

6)’’....Συγκινησιακή πανούκλα. Ήταν ήδη το 1995 όταν ο πολύς κύριος Mπρεζίνσκι, πρότεινε σε εκλεκτή ομήγυρη [*] ότι το μέλλον του μεγαλύτερου μέρους της ανθρωπότητας θα είναι η tittytainment. Aυτή η σύνθετη, Mπρεζίνσκιας κατασκευής λέξη, απ’ το titty (αργκώ για το γυναικείο στήθος) και entertainment (διασκέδαση) περιέγραφε την γλυκειά αποχαύνωση, την μισοληθαργική μισοξύπνια κατάσταση του βρέφους όταν θηλάζει. Όχι μακρυά απ’ το λιμπιντικό υπονοούμενο της προσήλωσης στο γυναικείο στήθος, ο Mπρεζίνσκι απλά χειροκροτούσε την νηπιακή καθήλωση των υποτελών, σε καταστάσεις περίσσειας “πλούσιων” και “απλών”, εύκολα ικανοποιήσιμων, προπαντός όμως ακατέργαστων συναισθημάτων· και απουσίας λογικής.’’SARAJEVO

‘’Η πανούκλα των συγκινήσεων έγινε η κοινωνική κοινοτοπία. Kι αν χρειάζεται ένα μέτρο αυτής της νόρμας, βρίσκεται εύκολα στην εκθετική αύξηση των “ψυχολογικών προβλημάτων” των πρωτοκοσμικών, αλματώδη αύξηση τις 3 τελευταίες δεκαετίες. Γιατί αυτά τα “ψυχολογικά προβλήματα” που διαγιγνώσκονται συστηματικά πλέον σε όλες σχεδόν τις ηλικίες, με μια ιδιαίτερη τάση στις νεότερες, δεν είναι παρά οι αναπόφευκτες συναισθηματικές ανισορροπίες όντων που έχουν ακινητοποιηθεί σε καταστάσεις παιδισμού: με αυξημένες ανάγκες “προστασίας” όταν αυτό δεν δικαιολογείται πια.... Kαι αυξημένες αβεβαιότητες μέσα στην πραγματικότητα... H έξοδος απ’ τα “ψυχολογικά προβλήματα” είναι απλή: χρειάζεται να μεγαλώσει κανείς! Tαυτόχρονα όμως σχεδόν ακατόρθωτη. Eξού και οι χημικές θεραπείες, δηλαδή το μαζικό πρέζωμα’’.SARAJEVO

7)Περί ελλάδας-πειραματόζωο και εξόδου από το ευρώ.. .’’ Πρόκειται για μια σκόπιμη και χρήσιμη βλακεία, που πότε πότε επιβεβαιώνεται από “επίσημα χείλη” (ντόπια και διεθνή), αλλά διαδίδεται εύκολα χάρη στην χειραγωγική θαλπωρή της. Eκείνοι που παρουσιάζουν έτσι την κατάσταση, είτε είναι “δεξιοί” είτε “αριστεροί”, προωθούν σαν βασικό εργαλείο της ιδεολογικής τους ατζέντας, έναν “κρισιακό εθνικισμό”, παραλλαγή του πάλε ποτέ κλισέ της “ψωροκώσταινας”, της “φτωχής πλην τίμιας”, κλπ. Παραγράφουν (ή συσκοτίζουν) τί έχει συμβεί μέσα στο 2010, τί συμβαίνει τώρα, και τι θα συμβεί στο κοντινό μέλλον σε κράτη όπως: ισλανδία, ιρλανδία, ισπανία, γαλλία, λετονία, ουγγαρία, ρουμανία, αυστρία, ιαπωνία, πορτογαλία, ιταλία - για να αναφέρουμε μόνο κάποια. Kαι, το σημαντικότερο απ’ όλα, παραγράφουν ή συσκοτίζουν το πως προέκυψε και εξελίσσεται η τωρινή φάση της κρίσης στα κράτη αγγλία και ηπα! Eίναι όλες αυτές οι “μεγάλες δυνάμεις” “πειραματόζωα”; Tο γεγονός (απ’ τα τελευταία του Oκτώβρη) ότι το αγγλικό κράτος θα απολύσει σχεδόν 500 χιλιάδες υπαλλήλους του (περικόπτοντας λέει τις δημόσιες δαπάνες του κατά 94 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια και, το χειρότερο, αναγκάζοντας την αυτού μεγαλειότητα να μην κάνει πάρτυ χριστουγέννων στο Mπάκιγχαμ), όλα αυτά λοιπόν είναι συνέπεια του ότι η αγγλία είναι “πειραματόζωο”;SARAJEVO

Όσο για την έξοδο από το ευρώ.. ''Οι εισοδηματίες κάθε είδους που διαθέτουν υψηλές καταθέσεις σε ευρώ θα ενημερωθούν έγκαιρα για μια τέτοια προοπτική και θα μεταφέρουν τις καταθέσεις τους (σε ευρώ) εκτός ελλάδας. Όταν θα τις επαναπατρίσουν εν μέρει ή συνολικά, τα λεφτά τους θα έχουν αυγατίσει με όρους ‘’νέου εθνικού νομίσματος’’, επειδή αυτό το τελευταίο θα έχει υποτιμηθεί (μάλλον ραγδαία παρά ήπια) σε σχέση με την αρχική ισοτιμία εξόδου. Αντίθετα, όσοι ζουν απ’την εργασία τους και μόνο (εργάτες, υπάλληλοι στα χαμηλά της κοινωνικής διαστρωμάτωσης) θα κερδίσουν μεν, μεσοπρόθεσμα, ‘’δουλειά’’ – όμως οι μισθοί τους θα έχουν σχετική αξία εντός ελλάδας. Η τελική ωφέλεια δεν πρόκειται (και δεν θα ήταν δυνατόν κάτι τέτοιο) να κατανεμηθεί ομοιόμορφα σε όλες τις τάξεις……..''.SARAJEVO

‘’Στο ένα επίπεδο διεξάγεται ο παγκόσμιος “εμπορικός” πόλεμος (το “εμπορικός” παραείναι ευφημισμός, ωστόσο το χρησιμοποιούμε για λόγους συνεννόησης) που αφορά την “κατάκτηση” ή την “διατήρηση” αγορών· κι αυτός ο πόλεμος διεξάγεται καθολικά, όχι δηλαδή επιχείρηση εναντίον επιχείρησης, αλλά κρατικές συμμαχίες αφεντικών εναντίον άλλων συμμαχιών: μέσω νομισμάτων. Mέσω της ανταγωνιστικής υποτίμησης των νομισμάτων. Στο άλλο επίπεδο διεξάγεται η επιχείρηση διαμόρφωσης ή και ενίσχυσης των “εθνικών ενοτήτων”. Eνδιάμεσα σ’ αυτά τα δύο βρίσκεται η τακτική της κρατικοποίησης των χρεών: απ’ την μια εδραιώνει ισχυρά τον ρόλο των κρατών (του καθενός χωριστά και των συμμαχιών τους) ως υποκειμένων του παγκόσμιου “εμπορικού” πολέμου· απ’ την άλλη ενισχύει επιδεικτικά τον ρόλο των κρατών ως διαχειριστών των ταξικών αντιθέσεων σε κλίμακα έθνους / κράτους. Eπιστράτευση των από κάτω, μάχη μεταξύ των από πάνω: η πολιτική οικονομία του καπιταλισμού σε φόρμα.’’SARAJEVO

antiMATer